President Barack Obama signed a law on New Year's Eve granting himself absolute power to indefinitely detain American citizens suspected (by him) of being "belligerents." He promises he won't use it, however.
| By Julie Holm for MIFTAH |
Many Palestinians I meet here in Ramallah ask me where my interest in Palestine and the Palestinians comes from. Proudly, I answer that in Norway numerous organizations and political parties are concerned with their situation. Further we have a large Palestinian community of engaged, enlightened people who make sure that we don’t forget what is going on in their home country.
Only a few weeks ago, the Norwegian State Secretary, Espen Barth Eide, spoke to the UN General Assembly. There he announced that Norway is looking forward to welcoming Palestine as a new member state in the UN. He confirmed that the Norwegian position is that the Palestinian people are right in seeking recognition as a state. This is an important statement coming from Norway, a country with a special position when it comes to involvement in Palestine and its relations with Israel. However, I can’t help but wonder how this is in line with the way Palestinian asylum seekers are currently being treated in Norway.
Out of the largest groups of asylum seekers in Norway, Palestinians are the ones who are treated the most abrasively. Denying asylum to Palestinians in Norway has created a group without rights where they are and unable to return from where they came. Many are resourceful persons who had to flee from the West Bank, Gaza or neighboring countries because of problems with the Israeli occupation authorities and settlers or because of disputes with political groups inside Palestine. They have often chosen Norway as their destination because of the positive reputation Norway has in the Middle East and because of the Norwegian support in building Palestinian state institutions.
Earlier, all stateless Palestinians from Gaza or the West Bank applying for asylum in Norway would be eligible to stay. It was the belief of the Norwegian authorities that this was required based on the general conditions in the area. This practice is in line with recommendations of the UNHCR. However, Palestinian asylum seekers in Norway are now asked to return to a life marked by occupation, violations of human rights and violence.
Further, even if they wanted to return it would most likely not be possible. The core of the issue is that the Norwegian authorities are not able to return the Palestinians to the occupied territories. They expect the Palestinians to go back voluntarily, but that is impossible when it comes to Gaza and often problematic even for the West Bank. There are many reasons why they are not able to return, including being banned by the Israelis; the risk of going to prison; the fact that what was once their home is now occupied by settlers; and disagreements with powerful political groups within Palestine. There is simply no way for these Palestinians to go back unless it is by illegal means and at their own risk. Hence they are forced to live in Norwegian asylum centers or to work illegally to get by for an indefinite period of time.
Many Palestinians I have met in Norway have been in this situation; unable to return, and not allowed to stay. Application processes for asylum and residence permits can take months and in some cases years. Meanwhile there is not much to do but wait. From what I have been told, that is the worst part, the waiting. And even if the applications are denied the Palestinians can’t return to Palestine, which means that they have to wait even longer.
The Palestinian asylum seekers who were denied permanent stay in Norway can wait for their case to be reconsidered, for something that will change the situation and make it possible for them to stay. As Palestinians everywhere else, however, they are also waiting for something to happen in Palestine - a waiting game that has been going on for more than 60 years.
Nonetheless, this is not going to change overnight, neither is the humanitarian situation in Gaza or the settler violence in the West Bank. When Espen Barth Eide spoke on behalf of Norway at the UN, he called for a change on the ground. As many times before, Norway is advising Palestine and Israel, making lists of demands they should fulfill and condemning the inhumane conditions under which the Palestinians live. Maybe it is about time they start looking at the conditions of Palestinian and other asylum seekers in Norway. Further, it makes no sense to condemn the situation in the occupied Palestinian territories and call for changes on the one hand, and to deny Palestinians permanent stay in Norway on the other, thus attempting to send them back to what the Norwegian authorities themselves have deemed an unsustainable situation.
SOURCE : http://www.miftah.org
READ ALSO :
!!!
W związku z nagminnym ukazywaniem się na łamach polskich mediów nieprawdziwych informacji przedstawiających Jerozolimę jako stolicę Izraela zachęcamy wszystkich do wysyłania poniższego apelu do Gazety Wyborczej, portalu Onet.pl oraz Encyklopedii PWN.
!!!
—————————————————–
APEL DO GAZETY WYBORCZEJ
Szanowni Państwo,
Dziennikarze „Gazety Wyborczej“ notorycznie piszą o Jerozolimie jako o stolicy Izraela.
Robert Stefanicki, Wielka gra o Palestynę, GW, 2011, 09, 11
Robert Stefanicki , Turcja i Izrael idą na zwarcie, GW, 2011, 09, 10-11
Robert Stefanicki, Abbas przyćmił Netanyahu, GW, 2011, 09, 26
W ten sposób legitymizują Państwo łamanie prawa międzynarodowego, jakim jest przyłączanie terytoriów w drodze podboju oraz przesiedlanie własnej ludności cywilnej na okupowane terytoria, któremu od 1967 towarzyszy czystka etniczna ludności palestyńskiej zamieszkującej Jerozolimą Wschodnią (jak podaje ICAHD – Izraelski Komitet Przeciwko Wyburzaniu Domów – 25 tysięcy domów palestyńskich zostało wyburzonych od 1967 roku)
Kodeks etyki Dziennikarskiej głosi co następuje : “Zadaniem dziennikarzy jest przekazywanie rzetelnych i bezstronnych informacji. Błędy i pomyłki wymagają jak najszybszego sprostowania, nawet jeśli nie były zawinione przez autora lub redakcję i bez względu na to, czy ktokolwiek wystąpi o sprostowanie”.
Zgodnie z ONZ-owskim planem podziału z 1947, który stanowił podstawę powstania państwa Izrael, Jerozolima miała zostać objęta kuratelą międzynarodową jako corpus separtum, a po 10 latach o jej ostatecznym statusie miało zdecydować referendum przeprowadzone wśród jej mieszkańców. Zajęcie przez Izrael Jerozolimy Zachodniej w 1948, wbrew prawu międzynarodowemu, uniemożliwiło realizację tego planu.
Podbój w 1967 i trwająca do dziś okupacja Jerozolimy Wschodniej są jeszcze bardziej bulwersujące. Izrael prowadząc politykę faktów dokonanych – burzenie domów i eksmisje ludności palestyńskiej na masową skalę, przy jednoczesnym wspieraniu rozbudowy nielegalnych osiedli żydowskich w Jerozolimie Wschodniej (a także pozostałych terenach okupowanego Zachodniego Brzegu), łamie szereg postanowień IV Konwencji Genewskiej (w szczególności artykułu 49) i liczne rezolucje ONZ. Protestując przeciwko okupacji Jerozolimy, społeczność międzynarodowa solidarnie wysyła swoich przedstawicieli do Tel Avivu
Pisząc o Jerozolimie jako stolicy Izraela, dziennikarze Gazety Wyborczej po pierwsze dezinformują czytelników, a po drugie otwarcie stają po stronie okupanta prowadzącego czystkę etniczną. Gazeta Wyborcza, tak jak kolejne rządy Izraela, prowadzi w ten sposób politykę faktów dokonanych, ignorujący losy zamieszkujących to miasto Palestyńczyków i wspierając bezprawne roszczenia Izraela do Jerozolimy jako jego „niepodzielnej stolicy“.
Należy stwierdzić, ze informacje zamieszane przez Gazetę Wyborczą nie tylko wprowadzają czytelników w błąd, ale łamią zasady Narodów Zjednoczonych zakazujące przyłączania terytoriów siłą. Zawarte w informacjach treści stanowią część kampanii propagandowej izraelskich władz, zmierzających do normalizacji polityki kolonizacji, wysiedleń i wywłaszczania kolejnych obszarów na Palestyńskich Terytoriach Okupowanych i ich aneksji, w tym Jerozolimy Wschodniej. Tymczasem Rzeczpospolita Polska, podobnie jak inne kraje Unii Europejskiej, nie uznaje aneksji wschodniej części Jerozolimy/Al-Quds przez Izrael. Szanujący się dziennik powinien zwracać uwagę na treść publikowanych informacji. W innych krajach Unii Europejskiej, np. w Wielkiej Brytanii, rozprzestrzenianie tego typu informacji zostało zakazane.
Apeluję o zrezygnowanie z zamieszczania nieprawdziwych informacji mówiących o Jerozolimie jako stolicy Izraela i domagam się sprostowania w tej sprawie, tak by odzwierciedlało ono stan faktyczny i prawny na Palestyńskich Terytoriach Okupowanych.
Jednocześnie przypominam, że celowe umieszczanie kłamliwych i nieprawdziwych informacji podlega odpowiedzialności karnej.
W śród najważniejszych rezolucji ONZ dotyczących Jerozolimy są m.in.:
Rezolucja 2253, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 4 lipca 1967 roku, w której uznano wszelkie działania Izraela we Wschodniej Jerozolimie za nielegalne i zażądano ich wstrzymania
Rezolucja 2254, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 14 lipca 1967 roku, potępiająca Izrael za zlekceważenie postanowień poprzedniej uchwały; zawierająca prośbę zaniechanie wszelkich działań we Wschodniej Jerozolimie, w szczególności tych, mających na celu zmianę statusu i charakteru miasta
Rezolucja 250, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 27 kwietnia 1968 roku, kierująca prośbę do państwa Izrael o odwołanie parady wojskowej w Jerozolimie
Rezolucja 251, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 2 maja 1968 roku, potępiająca przeprowadzenie parady wojskowej w Jerozolimie
Rezolucja 252, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 21 maja 1968 roku, zawierająca prośbę do państwa Izrael o zaniechanie wszelkich działalności w Jerozolimie, mających na celu zmianę statusu prawnego miasta; potępiająca zbrojną okupację jakiegokolwiek z obszarów. Postępowanie Izraela uznano za nielegalne, domagając się przywrócenia stanu miasta sprzed wspomnianych zmian
Rezolucja 271, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 15 września 1969 roku w odpowiedzi na podpalenie meczetu Al-Aksa, kierująca prośbę do państwa Izrael o zabezpieczenie świątyni i zaniechanie wszelkich działań, niezgodnych z poprzednimi uchwałami ONZ, mających na celu zmianę charakteru miasta
Rezolucja 298, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 25 września 1971 roku, wyrażająca ubolewanie z powodu braku poszanowania prawa międzynarodowego państwo Izrael, na przykładzie lekceważenia uchwał ONZ dotyczących Jerozolimy. W rezolucji uznano za nielegalne wszelkie procedury administracyjne i prawne, takie jak transfery nieruchomości i konfiskaty ziemi, podjęte na terenie miasta przez państwo Izrael. Uchwała ponownie zakazała czynności mających na celu zmianę statusu, charakteru i demografii miasta
Pozostałe uchwały, w których podejmowano temat Jerozolimy to m.in.:
Rezolucja 446, wydana 22 marca 1979 r.
Rezolucja 452, wydana 20 lipca 1979 r.
Rezolucja 465, wydana 1 marca 1980 r.
Rezolucja 471, wydana 5 czerwca 1980 r.
Rezolucja 476, wydana 30 czerwca 1980 r.
Rezolucja 478, wydana 20 sierpnia 1980 r.
Rezolucja 607, wydana 5 stycznia 1988 r.
Rezolucja 672, wydana 12 października 1990 r.
Rezolucja 904, wydana 18 marca 1994 r.
Rezolucja 1322, wydana 7 października 2000 r.
Z poważaniem
Imię i Nazwisko
—————————————————————-
Apel należy wysłać na poniższe adresy:
sekretariat.naczelnych@agora.pl,
Apel należy wysłać do wiadomości:
Przewodniczący Rady Etyki Mediów
ryszard.bankowicz@radaetykimediow.pl
Z-cy Przewodniczącego REM:
helena.kowalik@radaetykimediow.pl i irena.pilatowska@radaetykimediow.pl
———————————————————————————————-
APEL DO PORTALU ONET.PL
Szanowni Państwo,
Na państwa portalu pod tym linkiem http://portalwiedzy.onet.pl/30391,,,,jerozolima,haslo.html widniej nieprawdziwa informacja jakoby Jerozolima była stolicą Izraela.
W ten sposób legitymizują Państwo łamanie prawa międzynarodowego, jakim jest przyłączanie terytoriów w drodze podboju oraz przesiedlanie własnej ludności cywilnej na okupowane terytoria, któremu od 1967 towarzyszy czystka etniczna ludności palestyńskiej zamieszkującej Jerozolimą Wschodnią. (jak podaje ICAHD – Izraelski Komitet Przeciwko Wyburzaniu Domów – 25 tysięcy domów palestyńskich zostało wyburzonych od 1967 roku)
Zgodnie z ONZ-owskim planem podziału z 1947, który stanowił podstawę powstania państwa Izrael, Jerozolima miała zostać objęta kuratelą międzynarodową jako corpus separtum, a po 10 latach o jej ostatecznym statusie miało zdecydować referendum przeprowadzone wśród jej mieszkańców. Zajęcie przez Izrael Jerozolimy Zachodniej w 1948, wbrew prawu międzynarodowemu, uniemożliwiło realizację tego planu.
Podbój w 1967 i trwająca do dziś okupacja Jerozolimy Wschodniej są jeszcze bardziej bulwersujące. Izrael prowadząc politykę faktów dokonanych – burzenie domów i eksmisje ludności palestyńskiej na masową skalę, przy jednoczesnym wspieraniu rozbudowy nielegalnych osiedli żydowskich w Jerozolimie Wschodniej (a także pozostałych terenach okupowanego Zachodniego Brzegu), łamie szereg postanowień IV Konwencji Genewskiej (w szczególności artykułu 49) i liczne rezolucje ONZ. Protestując przeciwko okupacji Jerozolimy, społeczność międzynarodowa solidarnie wysyła swoich przedstawicieli do Tel Avivu
Pisząc o Jerozolimie jako stolicy Izraela, po pierwsze dezinformują Państwo czytelników, a po drugie otwarcie stają po stronie okupanta prowadzącego czystkę etniczną. Portal onet.pl tak jak kolejne rządy Izraela, prowadzi w ten sposób politykę faktów dokonanych, ignorujący losy zamieszkujących to miasto Palestyńczyków i wspierając bezprawne roszczenia Izraela do Jerozolimy jako jego „niepodzielnej stolicy“.
Należy stwierdzić, ze informacje zamieszane przez portal onet.pl nie tylko wprowadzają czytelników w błąd, ale łamią zasady Narodów Zjednoczonych zakazujące przyłączania terytoriów siłą. Zawarte w informacjach treści stanowią część kampanii propagandowej izraelskich władz, zmierzających do normalizacji polityki kolonizacji, wysiedleń i wywłaszczania kolejnych obszarów na Palestyńskich Terytoriach Okupowanych i aneksji terytoriów, w tym Jerozolimy Wschodniej. Tymczasem Rzeczpospolita Polska, podobnie jak inne kraje Unii Europejskiej, nie uznaje aneksji wschodniej części Jerozolimy/Al-Quds przez Izrael.. W innych krajach Unii Europejskiej, np. w Wielkiej Brytanii, rozprzestrzenianie tego typu informacji zostało zakazane.
Portal Onet.pl był zawsze portalem wzbudzającym zaufanie i rzetelnie przekazującym wiedze, mamy nadzieje że podawanie błędnych informacji jest niedopatrzeniem ze strony redakcji oraz, że poprawki zostaną niezwłocznie wprowadzone.
Apeluję o zrezygnowanie z zamieszczania nieprawdziwych informacji mówiących o Jerozolimie jako stolicy Izraela i domagam się sprostowania w tej sprawie, tak by odzwierciedlało ono stan faktyczny i prawny na Palestyńskich Terytoriach Okupowanych.
Jednocześnie przypominam, że celowe umieszczanie kłamliwych i nieprawdziwych informacji podlega odpowiedzialności karnej.
W śród najważniejszych rezolucji ONZ dotyczących Jerozolimy są m.in.:
Rezolucja 2253, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 4 lipca 1967 roku, w której uznano wszelkie działania Izraela we Wschodniej Jerozolimie za nielegalne i zażądano ich wstrzymania
Rezolucja 2254, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 14 lipca 1967 roku, potępiająca Izrael za zlekceważenie postanowień poprzedniej uchwały; zawierająca prośbę zaniechanie wszelkich działań we Wschodniej Jerozolimie, w szczególności tych, mających na celu zmianę statusu i charakteru miasta
Rezolucja 250, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 27 kwietnia 1968 roku, kierująca prośbę do państwa Izrael o odwołanie parady wojskowej w Jerozolimie
Rezolucja 251, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 2 maja 1968 roku, potępiająca przeprowadzenie parady wojskowej w Jerozolimie
Rezolucja 252, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 21 maja 1968 roku, zawierająca prośbę do państwa Izrael o zaniechanie wszelkich działalności w Jerozolimie, mających na celu zmianę statusu prawnego miasta; potępiająca zbrojną okupację jakiegokolwiek z obszarów. Postępowanie Izraela uznano za nielegalne, domagając się przywrócenia stanu miasta sprzed wspomnianych zmian
Rezolucja 271, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 15 września 1969 roku w odpowiedzi na podpalenie meczetu Al-Aksa, kierująca prośbę do państwa Izrael o zabezpieczenie świątyni i zaniechanie wszelkich działań, niezgodnych z poprzednimi uchwałami ONZ, mających na celu zmianę charakteru miasta
Rezolucja 298, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 25 września 1971 roku, wyrażająca ubolewanie z powodu braku poszanowania prawa międzynarodowego państwo Izrael, na przykładzie lekceważenia uchwał ONZ dotyczących Jerozolimy. W rezolucji uznano za nielegalne wszelkie procedury administracyjne i prawne, takie jak transfery nieruchomości i konfiskaty ziemi, podjęte na terenie miasta przez państwo Izrael. Uchwała ponownie zakazała czynności mających na celu zmianę statusu, charakteru i demografii miasta
Pozostałe uchwały, w których podejmowano temat Jerozolimy to m.in.:
Rezolucja 446, wydana 22 marca 1979 r.
Rezolucja 452, wydana 20 lipca 1979 r.
Rezolucja 465, wydana 1 marca 1980 r.
Rezolucja 471, wydana 5 czerwca 1980 r.
Rezolucja 476, wydana 30 czerwca 1980 r.
Rezolucja 478, wydana 20 sierpnia 1980 r.
Rezolucja 607, wydana 5 stycznia 1988 r.
Rezolucja 672, wydana 12 października 1990 r.
Rezolucja 904, wydana 18 marca 1994 r.
Rezolucja 1322, wydana 7 października 2000 r.
Z poważaniem
Imię i Nazwisko
—————————————————————-
Apel należy wysłać na poniższy adres:
serwisyedukacyjne@portal.onet.pl
—————————————————————–
APEL DO ENCYKLOPEDII PWN
Szanowni Państwo,
Na państwa portalu internetowym pod tym linkiem http://encyklopedia.pwn.pl/haslo.php?id=3917716 widnieje informacja, ze Jerozolima jest stolicą Izraela
W ten sposób legitymizują Państwo łamanie prawa międzynarodowego, jakim jest przyłączanie terytoriów w drodze podboju oraz przesiedlanie własnej ludności cywilnej na okupowane terytoria, któremu od 1967 towarzyszy czystka etniczna ludności palestyńskiej zamieszkującej Jerozolimą Wschodnią. (jak podaje ICAHD – Izraelski Komitet Przeciwko Wyburzaniu Domów – 25 tysięcy domów palestyńskich zostało wyburzonych od 1967 roku)
Zgodnie z ONZ-owskim planem podziału z 1947, który stanowił podstawę powstania państwa Izrael, Jerozolima miała zostać objęta kuratelą międzynarodową jako corpus separtum, a po 10 latach o jej ostatecznym statusie miało zdecydować referendum przeprowadzone wśród jej mieszkańców. Zajęcie przez Izrael Jerozolimy Zachodniej w 1948, wbrew prawu międzynarodowemu, uniemożliwiło realizację tego planu.
Podbój w 1967 i trwająca do dziś okupacja Jerozolimy Wschodniej są jeszcze bardziej bulwersujące. Izrael prowadząc politykę faktów dokonanych – burzenie domów i eksmisje ludności palestyńskiej na masową skalę, przy jednoczesnym wspieraniu rozbudowy nielegalnych osiedli żydowskich w Jerozolimie Wschodniej (a także pozostałych terenach okupowanego Zachodniego Brzegu), łamie szereg postanowień IV Konwencji Genewskiej (w szczególności artykułu 49) i liczne rezolucje ONZ. Protestując przeciwko okupacji Jerozolimy, społeczność międzynarodowa solidarnie wysyła swoich przedstawicieli do Tel Avivu
Pisząc o Jerozolimie jako stolicy Izraela, po pierwsze dezinformują Państwo czytelników, a po drugie otwarcie stają po stronie okupanta prowadzącego czystkę etniczną. Wydawnictwo PWN tak jak kolejne rządy Izraela, prowadzi w ten sposób politykę faktów dokonanych, ignorujący losy zamieszkujących to miasto Palestyńczyków i wspierając bezprawne roszczenia Izraela do Jerozolimy jako jego „niepodzielnej stolicy“.
Należy stwierdzić, ze informacje zamieszane przez Wydawnictwo PWN nie tylko wprowadzają czytelników w błąd, ale łamią zasady Narodów Zjednoczonych zakazujące przyłączania terytoriów siłą. Zawarte w informacjach treści stanowią część kampanii propagandowej izraelskich władz, zmierzających do normalizacji polityki kolonizacji, wysiedleń i wywłaszczania kolejnych obszarów na Palestyńskich Terytoriach Okupowanych i aneksji terytoriów, w tym Jerozolimy Wschodniej. Tymczasem Rzeczpospolita Polska, podobnie jak inne kraje Unii Europejskiej, nie uznaje aneksji wschodniej części Jerozolimy/Al-Quds przez Izrael. W innych krajach Unii Europejskiej, np. w Wielkiej Brytanii, rozprzestrzenianie tego typu informacji zostało zakazane.
PWN było zawsze wydawnictwem wzbudzającym zaufanie i rzetelnie przekazującym wiedze, mamy nadzieje że podawanie błędnych informacji jest niedopatrzeniem ze strony redakcji oraz, że poprawki zostaną niezwłocznie wprowadzone.
Apeluję o zrezygnowanie z zamieszczania nieprawdziwych informacji mówiących o Jerozolimie jako stolicy Izraela i domagam się sprostowania w tej sprawie, tak by odzwierciedlało ono stan faktyczny i prawny na Palestyńskich Terytoriach Okupowanych.
Jednocześnie przypominam, że celowe umieszczanie kłamliwych i nieprawdziwych informacji podlega odpowiedzialności karnej.
W śród najważniejszych rezolucji ONZ dotyczących Jerozolimy są m.in.:
Rezolucja 2253, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 4 lipca 1967 roku, w której uznano wszelkie działania Izraela we Wschodniej Jerozolimie za nielegalne i zażądano ich wstrzymania
Rezolucja 2254, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 14 lipca 1967 roku, potępiająca Izrael za zlekceważenie postanowień poprzedniej uchwały; zawierająca prośbę zaniechanie wszelkich działań we Wschodniej Jerozolimie, w szczególności tych, mających na celu zmianę statusu i charakteru miasta
Rezolucja 250, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 27 kwietnia 1968 roku, kierująca prośbę do państwa Izrael o odwołanie parady wojskowej w Jerozolimie
Rezolucja 251, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 2 maja 1968 roku, potępiająca przeprowadzenie parady wojskowej w Jerozolimie
Rezolucja 252, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 21 maja 1968 roku, zawierająca prośbę do państwa Izrael o zaniechanie wszelkich działalności w Jerozolimie, mających na celu zmianę statusu prawnego miasta; potępiająca zbrojną okupację jakiegokolwiek z obszarów. Postępowanie Izraela uznano za nielegalne, domagając się przywrócenia stanu miasta sprzed wspomnianych zmian
Rezolucja 271, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 15 września 1969 roku w odpowiedzi na podpalenie meczetu Al-Aksa, kierująca prośbę do państwa Izrael o zabezpieczenie świątyni i zaniechanie wszelkich działań, niezgodnych z poprzednimi uchwałami ONZ, mających na celu zmianę charakteru miasta
Rezolucja 298, wydana przez Zgromadzenie Ogólne 25 września 1971 roku, wyrażająca ubolewanie z powodu braku poszanowania prawa międzynarodowego państwo Izrael, na przykładzie lekceważenia uchwał ONZ dotyczących Jerozolimy. W rezolucji uznano za nielegalne wszelkie procedury administracyjne i prawne, takie jak transfery nieruchomości i konfiskaty ziemi, podjęte na terenie miasta przez państwo Izrael. Uchwała ponownie zakazała czynności mających na celu zmianę statusu, charakteru i demografii miasta
Pozostałe uchwały, w których podejmowano temat Jerozolimy to m.in.:
Rezolucja 446, wydana 22 marca 1979 r.
Rezolucja 452, wydana 20 lipca 1979 r.
Rezolucja 465, wydana 1 marca 1980 r.
Rezolucja 471, wydana 5 czerwca 1980 r.
Rezolucja 476, wydana 30 czerwca 1980 r.
Rezolucja 478, wydana 20 sierpnia 1980 r.
Rezolucja 607, wydana 5 stycznia 1988 r.
Rezolucja 672, wydana 12 października 1990 r.
Rezolucja 904, wydana 18 marca 1994 r.
Rezolucja 1322, wydana 7 października 2000 r.
Z poważaniem
Imię i Nazwisko
——————————————–
Apel należy wysłać pod tym linkiem
http://www.pwn.pl/kontakt.html
